Zarówno dla noworodków donoszonych, jak i urodzonych przedwcześnie, najkorzystniejszym pokarmem jest zawsze mleko matki, podawane zgodnie z własnym rytmem jedzenia dziecka. Żywienie jest jednym z najważniejszych elementów leczenia. Mleko matki zawiera 30% kazeiny, 70% białka serwatkowego, węglowodany, tłuszcze, a ponadto ma działanie antybakteryjne podnoszące odporność dziecka. Z reguły jest wystarczającym źródłem pożywienia dla wcześniaka. Jednakże dzieciom urodzonym przed 34 tygodniem, ważącym poniżej 1800g, należy dodatkowo podawać białko, witaminy oraz składniki mineralne. W sytuacjach, kiedy matka nie może karmić dziecka, podaje się odpowiednio dobrane mlekozastępcze mieszanki. Nie należy karmić dziecka mlekiem z przewagą kazeiny (mleko krowie), gdyż może powodować ono kwasicę metaboliczną. Celem żywienia wcześniaków jest osiągnięcie przez nich wzrostu, jaki mają dzieci w III trymestrze ciąży oraz zapobieganie zachorowalności uzależnionej od żywienia, a także osiągnięcie prawidłowego rozwoju dziecka w przyszłości.

Wcześniaki ważące poniżej 1500g karmione są pozajelitowo od pierwszych chwil życia. Karmienie doustne rozpoczyna się jak tylko pozwala na to ogólny stan dziecka. Nie może ono zostać wypisane ze szpitala, jeśli nie jest karmione wyłącznie doustnie i w wystarczających do prawidłowego rozwoju ilościach.

Wyliczono, że dla prawidłowego rozwoju wcześniaka należy mu podawać 125 kcal na kilogram masy ciała, na dobę, w tym 3 – 4g białka/kg m.c., 6g/kg m.c. tłuszczów (w tym 50% powinny stanowić tłuszcze pochodzenia roślinnego) oraz 10 – 14g/kg m.c. węglowodanów. Zaburzenia układu oddechowego zwiększają zapotrzebowanie energetyczne. Najprostszym sposobem oceny odżywiania dzieci jest kontrolowanie ich masy ciała, obwodu głowy oraz długości.

Dla prawidłowego rozwoju kośćca należy podawać dzieciom wapń, fosfor, witaminę D oraz sole mineralne. Trudno jest suplementowa wcześniakom odpowiednie ilości fosforu i wapnia, stąd często chorują one na osteopenię lub krzywicę. Z obserwacji skutków ubocznych całkowitego żywienia pozajelitowego, zrodził się pomysł minimalnego żywienia doustnego, co pomaga jak najwcześniej stymulować przewód pokarmowy i szybciej przejść na całkowite żywienie drogą doustną.

Z żywieniem pozajelitowym podaje się dzieciom:

• glukozę
• aminokwasy
• lipidy
• wapń, fosfor, sód, potas
• witaminy
• kwas dokosaheksaenowy (z grupy długołańcuchowych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które budują korę mózgu) – pomaga osiągnąć pełen potencjał możliwych funkcji mózgu i rozwijać się dziecku intelektualnie

Matki rodzące dzieci przedwcześnie są szczególnie narażone na zaburzenia laktacji. Mają na to wpływ nie opróżnianie piersi, gdyż dziecko jest często za małe by ssać (brak odruchu ssania), a co za tym idzie zahamowanie bądź osłabienie odruchu wypływu mleka. Cieńcie cesarskie uniemożliwia zachodzenie naturalnych zmian hormonalnych, co także zaburza proces laktacyjny. Ponadto matki rodzące przedwcześnie przeżywają dużo stresu, obaw, lęków o swoją pociechę i inne problemy psychologiczne, co także powoduje swego rodzaju zablokowanie naturalnego karmienia. Profilaktyka tego rodzaju problemów jest bardzo ważna i można ja osiągnąć poprzez jak najwcześniejsze (tuż po porodzie) i jak najczęstsze (około 8 razy dziennie) sztuczne odciąganie pokarmu.